19*Ονειρευτές του Νού

Δεν είμαστε ο νούς μας. Νομίζεις ότι είσαι εσύ επειδή σκέφτεσαι. Πώς είσαι σίγουρος ότι όντως είσαι εσύ αφού σπάνια μπορείς να ελέγχεις και να επιλέγεις τις σκέψεις σου και να είσαι συνειδητός. Αυτό που αποκαλούμε ασυνειδησία είναι όταν ο άλλος ταυτίζεται απόλυτα με το νού του και «πνίγεται» στην παλίρροια των σκέψεων του.

Μόνο σταματώντας τις σκέψεις μας μπορούμε να ενωθούμε με την Ύπαρξη και με ότι υπάρχει. Μόνο όταν σταματάμε τις σκέψεις μπορούμε να βιώσουμε ότι είμαστε τα πάντα.

Μπορείς να σταματήσεις τις σκέψεις με αρκετούς τρόπους. Ο πρώτος, πολύ σημαντικός είναι να παρατηρείς τον νού. Όχι τις σκέψεις, τον νού. Κλείσε τα μάτια και μείνε σε ετοιμότητα για το ποιά θα είναι η επόμενη σκέψη που θα εμφανιστεί ώστε να μπορέσεις να την παρατηρήσεις. Όταν έχεις κλειστά τα ματιά φαντάσου ότι παρατηρείς τον νού σου. Αυτή η διαδικασία σε βγάζει αμέσως απο την προσωπική και εγωική σου ταυτότητα και σε βοηθάει να δείς τον εαυτό σου «απ’ έξω». Όταν γίνεσαι ο παρατηρητής του νού έχεις συνδεθεί με ένα μεγαλύτερο μέρος της Ύπαρξης γιατί δεν ταυτίζεσαι με τις σκέψεις σου.

Όταν μπορείς να παρατηρείς το νού και να «αποσυνδέεσαι» απο το εγώ, καταλαβαίνεις ότι μπορείς να υπάρξεις και ότι υπάρχεις χωρίς να σκέφτεσαι, χωρίς να είσαι ο νούς αλλά κάτι μεγαλύτερο κάτι βαθύτερο. Συνδέεσαι με την Ύπαρξη χάρη στην οποία υπάρχει και ο νούς.


Παρατηρώντας τον νού συνδέεσαι με το συλλογικό ασυνείδητο με κάθε γνώση και πληροφορία που υπάρχει και είναι δυνατή. Απο αυτό το σημείο μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον νού για να οδηγηθείς εκεί που θές και να πάρεις πληροφορίες ή  γνώσεις και να αναπτύξεις δημιουργικά ταλέντα. Με την συνεργασία του Νού και του Μη Νού έχουν δημιουργηθεί και εκδηλωθεί οι μεγαλύτερες εφευρέσεις και καλλιτεχνικά αριστουργήματα. Αυτό που γίνεται θα μπορούσε κανείς να το πεί σαν ο νούς να αφουγκράζεται την Ύπαρξη και μέσω αυτής της σιωπής και της έντονης συνειδητότητας που δημιουργείται βοηθάει τον νού να γίνεται δέκτης συχνοτήτων και πληροφοριών σαν σφουγγάρι. Οι μεγάλες εμπνεύσεις έχουν προέλθει απο τέτοιες καταστάσεις μη νου που τα άτομα βιώνουν κάτι το ξεχωριστό, μια σύνδεση με τα πάντα, σε καταστάσεις που ο νούς είναι κενός.

Όταν καταφέρεις να παρατηρείς τον νού συνειδητοποιείς ότι δεν υπάρχει τίποτα. Μόνο η σιώπη και το κενό. Μόνο η Ύπαρξη και ο εαυτός της. Απο αυτή την απεριόριστη κατάσταση μπορείς να δημιουργήσεις το οτιδήποτε. Καταλαβαίνεις πώς όλα όσα υπάρχουν είναι μια ιδέα και είναι παροδικά και μη αληθινά. Παρατηρώντας το νού και άρα σταματώντας έτσι τις σκέψεις συνδέεσαι με αυτό το επίπεδο της ΄Υπαρξης, το άπειρο και το κενό. Κατανοώντας πλέον ότι τα πάντα που βλέπεις γύρω σου περιέχουν και είναι αυτό το κενό και η Ύπαρξη.

Φέρνοντας την Ύπαρξη μέσα στο σώμα

Προσπάθησε να νιώσεις το σώμα σου απο μέσα. Μην το σκέφτεσαι, νιώσε το. Προσπάθησε να νιώσεις το ενεργειακό πεδίο που καταλαμβάνει εσωτερικά το σώμα σου. Καθώς νιώθεις την ενέργεια μέσα σου γίνε παρατηρητής του νου. Όταν βρεθείς στη κατάσταση του άδειου νου και νιώθοντας εκείνη την στιγμή το σώμα φέρνεις μέσα σου αυτήν την ύψιστη συνειδητότητα που είναι η συνειδήτότητα της ύπαρξης. Σε εκέινο το σημείο φαντάσου χρυσό φώς να να σε γεμίζει εσωτερικά και να φωτίζεις σαν ήλιος. Αυτό μπορεί να σε βοηθήσει να ενωθείς με το οτιδήποτε αφού σε βοηθάει να συνειδητοποιήσεις  και να νιώσεις ότι εσύ είσαι η ύπαρξη.

Κάθε φορά που είσαι θυμωμένος, λυπημένος, παρατήρησε τον νού, παρατήρησε όσα νιώθεις. Κάνοντας το αυτό, γίνεσαι συνειδητός και ο θυμός ή το οποιοδήποτε συναίσθημα εξαφανίζεται. Αυτό γίνεται διότι παρατηρώντας τον  νού αποκόβεσαι απο τον εγωικό εαυτό και ενώνεσαι με το όλον. Κάνε το ακόμα και όταν πονάς κάπου. Γίνε παρατηρητής και ο πόνος θα φύγει.

.::Όλα γυρνάνε… μόνο όταν βρίσκεσαι στο κέντρο γνωρίζεις και μπορείς να παρατηρείς όλη την δημιουργία να έρχεται και να φεύγει ::.

3 thoughts on “19*Ονειρευτές του Νού

  1. Πριν κάποιους μήνες όλα αυτά θα ήταν για μένα λέξεις χωρίς περιεχόμενο. Μετά από τον άπειρο πόνο που βίωσα τελευταία λόγω επώδυνων συγκυριών στη ζωή μου ΞΕΡΩ. Με οδηγό τον απέραντο πόνο το εγώ όχι απλώς αποσυνδέθηκε από το νου αλλά κυριολεκτικά διαλύθηκε. Έτσι μπόρεσα να ΔΩ την αλήθεια όλων αυτών που περιγράφεις, με ένα νου σε κατάσταση παράλυσης. Πώς όμως μπορείς να συνεχίσεις να είσαι απλός παρατηρητής, πώς μαθαίνεις να εποπτεύεις, όταν σε όλη σου τη ζωή έχεις μάθει να επεμβαίνεις; Τώρα που ο πόνος έχει υποχωρήσει φοβάμαι ότι θα χάσω αυτή τη μεγαλειώδη αλήθεια που μου αποκαλύφθηκε. Ποιος είναι ο τρόπος να σταθεροποιηθεί μέσα σε έναν άνθρωπο η κατάσταση απλής εποπτείας του νου και του συνειδητού; Ποιος είναι ο τρόπος να μην χαθεί η επαφή με ό,τι πιο υπέροχο ΥΠΑΡΧΕΙ μέσα μας, με το Σύμπαν ολόκληρο, με το ασυνείδητό μας; Υπάρχει απάντηση;

  2. Γειά σου Βαρβάρα,
    Ο πόνος όπως λές είναι ένας υπέροχος οδηγός κάποιες φορές για να μας οδηγήσει σε αυτή την κατάσταση. Το εγώ υποφέρει τόσο απο τον πόνο που βιώνει και το μόνο πράγμα που έχει να κάνει είναι να αποκολληθεί. Έτσι πολλοί σε στιγμές μεγάλης απελπισίας και πόνου έχουν βρεθεί σε αυτήν την κατάσταση μη νού και υπέρβασης.

    Απο την στιγμή που το βίωσες μια φορά θα ξαναγίνει, έχει γίνει η αρχή και η «ένωση». Το να φτάσει κανείς σε μόνιμη κατάσταση μη νού γίνεται μέσα απο την άφεση του εγώ και του νού. Δηλαδή όσο πιο πολύ γινόμαστε παρατηρητής, αυτό μας ενώνει όλο και περισσότερο με την ύπαρξη. Μέχρι το σημείο που να ενεργούμε συνεχώς απο κεί. Θυμήσου όμως δεν απαιτεί προσπάθεια για να φτάσεις εκεί, η άφεση είναι η λύση. Η προσπάθεια γίνεται απο τον νού.

    • Ναι. Έχεις δίκιο. Έχω σταματήσει να έχω την αγωνία ότι θα σταματήσει όλη αυτή η διαδικασία που ξεκίνησε. Καταννοώ πια πως έχει περάσει απλώς σε άλλο επίπεδο. Καταννοώ πως «κόλαση» και «παράδεισος» δεν είναι χωριστοί τόποι, αλλά πέρασμα από το ένα στο άλλο. Δεν υπάρχει δυισμός. Αλλά τελικά η άφεση που πολύ σωστά επισημαίνεις προυποθέτει εμπιστοσύνη σ’ αυτή την υπέροχη δύναμη, ενέργεια που έχουμε όλοι ανεξαιρέτως μέσα μας: τον Εαυτό. Και νομίζω πως την κατέκτησα επιτέλους. «Αν αμφιβάλλεις θα πεθάνεις», γράφει στο βιβλίο «Το μονοπάτι του πολεμιστή», για το κεφαλαιάκι «Το πήδημα στην άβυσσο». Μ’ αυτή την αμφιβολία πάλευα τόσο καιρό, βλέποντας τα πράγματα μέσα από τα γυαλιά που φορούσα τόσα χρόνια, του στείρου δυτικού ορθολογισμού. Σ’ ευχαριστώ που μου απάντησες και χαίρομαι πολύ που σας βρήκα. Τα ξαναλέμε…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s